Friday, July 29, 2005

انقلاب تک نفره

ما برای اکبر گنجی دل می سوزانيم. برای او شعر می نويسيم. بسيجگری می کنيم. می خواهيم از زندان آزاد شود. می خواهيم سلامت خود را بازيابد. ما به اکبر گنجی زياد فکر می کنيم. اما به او گوش نمی کنيم. حرفهای او در ما تاثيری که او می خواهد ندارد. ما در بازی مرگ او تماشاگريم. ما می خواهيم او پيروز شود. اما نمی خواهيم خود وارد بازی شويم.
این بخشی از مطلب جالب مهدی جامی است بقیه ان را در سیبستان بخوانید

1 نظر:

Anonymous چه گوآرا نوشته...

سلام وحید عزیز
یه نگاهی به این وبلاگ بیانداز
اگر هم بتونی لینکشو بگذاری خوشحال می شم
به من هم بگو اگر می خواهی لینکتو بگذارم
متشکرم
به امید آزادی گنجی
http://hhr.blogfa.com/

1:50 AM  

Post a Comment

خانه >>