Tuesday, April 05, 2005

ثبت در حافظه تاريخي مردم

این مطلب امروز من به عنوان سرمقاله روزنامه اقبال بود
اين مجلس هفتم بار ديگر خبرساز شد. اما اين‌بار نه به واسطه يك قيام و قعود ساده براي تصويب بودجه‌هاي عجيب براي چند نهاد يا مركز خاص، بلكه اين‌بار نمايندگان مجلس هفتم در اقدامي بي‌سابقه در تاريخ پارلمان ايران خبرنگار يك رسانه را از مجلس اخراج كردند
.این كه برخي از نمايندگان مجلس هفتم به مقوله آزادي و به‌ويژه آزادي بيان و مطبوعات چگونه مي‌انديشند كارنامه نه ماهه آنان مشخص است اما تصور نمي‌شد كه برخي از آنان حداقل بي‌تحملي خود در اين مقوله را اين چنين عريان در معرض افكارعمومي به نمايش بگذارند.
در تمام كشورهاي توسعه يافته – يا حداقل كمي توسعه يافته نيز خبرنگاران و روزنامه‌نگاران را به‌عنوان زبان گويا و پلي ارتباطي افكارعمومي با مقامات مملكتي مي‌دانند پلي كه نه تنها آن را خراب نمي‌كنند بلكه مراقبند تا كوچكترين آسيبي به آن وارد نگردد چرا كه مي‌دانند اگر به اين پل‌هاي واسطه‌اي كوچكترين آسيبي برسانند افكارعمومي براي هميشه در حافظه تاريخي‌اش آنان را طرد مي‌كنند چه رسد به اينكه يك روزنامه‌نگار در چارچوب فعاليت اخلاقي – حرفه‌اي و در عين حال قانوني خود گام برداشته باشد.
از آن رو است كه مي‌توان اقدام ديروز مجلس هفتم در اخراج خانم مسيح علي‌نژاد خبرنگار خبرگزاري ايلنا و روزنامه همبستگي را اقدامي بي‌سابقه، شتاب زده و در عين حال نگاه متفاوت اكثريت نمايندگان اين دوره را به مقوله «آزادي رسانه‌ها» دانست.
بنابراين نه تنها افشاي فيش حقوقي نمايندگان مجلس هفتم، يك كار خطا و اشتباه در فرهنگ رسانه‌اي نمي‌تواند باشد بلكه عملاً كاري خلاف قانون نيز صورت نگرفته است زيرا اگر نمايندگان فعلي مجلس خود را نمايندگان واقعي مردم مي‌دانند چه هراسي بايد از افكارعمومي داشته باشند كه مردم متوجه شوند آنان چه ميزان حقوق از بيت‌المال دريافت مي‌كنند.
هرچند كه در اين مورد خاص يكي از نمايندگان اقليت (اصلاح‌طلب) مجلس نيز به صراحت اعلام كرده كه اين فيش توسط او دراختيار اين خبرنگار قرارگرفته است. در نتيجه اين خبرنگار نيز در اقدامي حرفه‌اي و در عين حال كاملاً قانوني اطلاعات اين فيش را در رسانه خود منتشر كرده است.
اين نوع برخورد آغازگر حركتي جديد از سوي مجلس هفتم نسبت به رسانه‌ها است. برخوردي كه بوي تحديد از آن به مشام مي‌رسد. اما نه تنها نمايندگان و نه ديگر مقامات نبايد از ياد ببرند كه روزنامه‌نگاران مستقل و حرفه‌اي امروز ايران ديگر ثناگوي كسي نيستند خودشان را متعلق به مردم و برآمده از بين آنان مي‌دانند بنابراين همچنان كه با تعطيلي بيش از صد نشريه در طول سال‌هاي گذشته چيزي به سبد بانيان چنين برخوردهايي افزوده نشد در اخراج يك خبرنگار از مجلس هم نه تنها چيزي به كارنامه مجلس هفتم افزوده نمي‌شود بلكه افكارعمومي در حافظه تاريخي خود به ثبت مي‌رساند كه در تاريخ دوشنبه 15 فروردين 1384 مجلس هفتم، خبرنگار يك رسانه را در واكنش به انتشار فيش حقوقي نمايندگان اخراج كرد.