Monday, April 18, 2005

با تحریریه وقایع اتفاقیه در سال روز انتشار -2

علي اصغر سيدآبادي. دبیر سرویس فرهنگی:
نه به افسوس و دريغ
من هيچ وقت دوست ندارم به گذشته برگردم. هيچ وقت آرزو نكرده ام به دوره كودكي و نوجواني برگردم. گذشته گذشته است و تنها وقتي مي توان به سراغش رفت كه براي سبك سنگين كردن آن باشد و براي وانهادن بارهايي كه روي شانه آدم از گذشته مانده و مانع حركت به آينده مي شود. وقايع اتفاقيه براي من گذشته است، گذشته اي كه ديگر برنمي گردد و جز چند روز نخست توقيف آن چنان حسرت به دلم نكرده است كه از آن رويايي دوست داشتني بسازم. براي من «وقايع اتفاقيه» چيزي است در ديروز و زياد به آن فكر نمي كنم. اما چيزهايي از آن برايم ماندگار شده اند كه آن را به خاطري خوش بدل كرده اند. گروهي از نزديك ترين دوستانم را، آن روزها يافتم و گروهي را كه سلام و عليكي ساده با آنها داشتم، بيشتر شناختم و دل به دوستي شان بستم. من به روزنامه اي به نام «وقايع اتفاقيه» زياد فكر نمي كنم، اما به ميراث آن كه براي من دوستي بود زياد مي انديشم! براي روزنامه اي كه به گذشته پيوسته است، آه و ناله نمي كنم و دريغ و افسوس نمي گويم. من روزنامه نگارم و روزنامه نگار مي مانم، حتي اگر روزنامه هايي كه در آن مي نويسم، نمانند!

1 نظر:

Anonymous سجاد صاحبان زند نوشته...

خیلی خوب گفتی.خیلی خوب.آدم دوست و دشمنش را توی این روزها می شناسد.

10:52 AM  

Post a Comment

خانه >>