Monday, April 18, 2005

با تحریریه وقایع اتفاقیه در سال روز انتشار -19

كريم ارغنده‌پور:
بي‌رياي مطبوعات

سال گذشته من پس از يك سفر نسبتاً طولاني ، وقتي به فعاليت مطبوعاتي بازگشتم كه «وقايع اتفاقيه» در آستانه انتشار قرار داشت ولي عمر كوتاه آن، مجالي برايم ايجاد نكرد كه به طور كامل در جريان مقدمات نحوه شروع كار در آن روزنامه قرار گيرم، حالا كه خاطرات آقا وحيد را مرور مي‌كنم مي‌بينم كه پايه‌ريزي روزنامه بر دوش او قرار داشته است. آقا وحيد شكل دادن به اين استخوان‌بندي را با توجه به نكات زير انجام داده بود كه همگي بسيار مهمند: 1-حرفه‌اي بودن 2-مدرن شدن 3-استقلال 4-خبرنگار محوري 5-فراگيري. آنان كه با چگونگي كار مطبوعاتي در ايران آشنايي دارند مي‌توانند درك كنندكه براي تحقق هر يك از پنج‌گانه‌هاي فوق چقدر بايد وقت گذاشت و همت داشت وقوي بود و صبوري كرد.
آنچه مهم است اينكه در وقايع اتفاقيه تحقق بسياري از اين دغدغه‌ها كمابيش قابل مشاهده بود و اين، حداقل براي من، كاملاً قابل فهم است كه در پس ظاهر روزنامه او چقدر تلاش كرده بوده است. اما آنچه را مي‌خواستم در اینجا اشاره كنم اين بود كه او همه اين تلاش‌ها را «بي‌ادعا» انجام داده بود، آنقدر كه براي من كه پس از انجام مقدمات كار به آن جمع پيوستم، تا قبل از خواندن خاطراتش، دانستن بسياري از جزئيات كاملاً تازگي داشت. آقا وحيد «بي‌ريا» است. مي‌دانم قطعاً كارهاي ناگفته زيادي در مورد ساير روزنامه‌ها هم دارد و همين خصلت اوست كه ارزشش را دوچندان مي‌سازد. در سالگرد انتشار «وقايع ‌اتفاقيه» زحمات او و همه همكاران صميمي‌اش را ارج مي‌نهم. پاينده باشد.