Sunday, March 06, 2005

اميد صبور باش!

بسيار ممنون اميد معماريان عزيز، ممنون از محبتي كه در حق من داشتي. تجربه مشابه اما در عين حال كوتاه من همانند شما درك آزادي و دوست داشتن، دوستانم را برايم بيشتر كرده است. من هم پس از آزادي از آن روزهاي شوم و غم‌انگيز هنگامي كه با موج تماس‌هاي دوستانم مواجه شدم برايم از ياد نرفتني است. تماس‌هاي كوتاه اما پراميد و پراحساس كه آدمي را سبك مي‌كرد و تازه آن موقع است كه متوجه مي‌شوي دوستاني داشته‌اي و داري كه از هزار گوهر قيمتي گرانبهاترن. شايد اين نكته را تنها كساني به معناي واقعي حس مي‌كنند كه اين تجربه تلخ را داشته باشن كه حتي يك تماس بسيار كوتاه دوستان در آن لحظات چگونه طمع شيرين آزادي را به آدم منتقل مي‌كند. و من در موقع آزادي شما تنها كاري كه از دستم بر مي‌آمد را انجام دادم. اميد عزيز فقط صبور باش! انسانيت را از همه ما دريغ كرده‌اند!

1 نظر:

Anonymous panah نوشته...

Salam... ahvaale aaghaa vahide pourostaade aziz! khoobi? che khabar? yaaddaasht haato mikhoondam be sheddat delam havaaye vaghaaye ro kard... yaadesh bekheir... albatte too in saalhaa kheili khaatere haaye naatamaam vaase maa moonde ke be yaad begim yaadeshoon be kheir... bikhial!... raasti oon panjaaho chand nafari;) ro ke donbaaleshoon boodi peidaa kardi yaa hanouz mikhaay?... be maa ham sari bezani khoshhaal mishim... felan ghorbaanat.

6:08 AM  

Post a Comment

خانه >>